Korte samenvatting artikel
Een vliegtuig kan bij helder weer plotseling toch in hevig bewegende lucht terechtkomen. The Guardian beschrijft hoe luchtvaartmaatschappijen omgaan met deze zogeheten clear-air turbulence: turbulentie op kruishoogte die niet door een zichtbare onweerswolk wordt veroorzaakt. Het verschijnsel komt vaak voor nabij straalstromen, krachtige luchtstromen hoog in de atmosfeer. Aan de randen daarvan kunnen snelheid en richting van de wind over een relatief korte afstand veranderen. Deze windschering kan instabiliteit en turbulente wervels veroorzaken. Omdat er geen wolk of neerslag nodig is, kan een gewone weerradar het verschijnsel niet rechtstreeks zichtbaar maken. Onderzoek van de University of Reading op basis van atmosferische heranalyses over 1979–2020 wijst op duidelijke toenames boven onder meer de Noord-Atlantische Oceaan. Op een gemiddeld meetpunt nam de berekende jaarlijkse duur van zware clear-air turbulence met 55% toe. Dat percentage betreft een modelmatige diagnose voor die locatie en periode, niet wereldwijd gemeten turbulentie-incidenten.
Waarom interessant vanuit FlowMotion's oogpunt
Clear-air turbulence laat zien hoe grote atmosferische stromingen lokaal kunnen omslaan in kleine, onregelmatige wervels. Windsnelheidsgradiënten, stabiliteit en temperatuurverschillen bepalen samen of een luchtlaag stabiel blijft. Omdat weersmodellen de voor vliegtuigen relevante wervels niet afzonderlijk kunnen oplossen, gebruiken voorspellers afgeleide turbulentiekenmerken. Het is daarmee een herkenbaar voorbeeld van de uitdaging om stromingsverschijnselen over sterk verschillende lengteschalen te voorspellen.
Oorspronkelijke bron:
The Guardian – Verenigd Koninkrijk/Australië
Hiding in plane sight: the invisible turbulence that can strike out of a clear blue sky
Patrick Keneally

Clear-air turbulence kan ontstaan waar luchtstromen met verschillende snelheden langs elkaar bewegen.

