Om uiteenlopende wetenschappelijke en commerciële redenen worden diverse dieren al jarenlang uitgerust met satellietvolgsystemen. Dit geldt ook voor zeehonden. Het nauwkeurig volgen van zeehonden is bedoeld om hun voortplantings- en jachtgedrag gedetailleerder te bestuderen. Het grootste voordeel van satellietvolging is dat de exacte positie van de dieren direct op de onderzoekslocatie kan worden ontvangen. Anders is dergelijke tracking, indien al mogelijk, alleen in beperkte gebieden mogelijk met behulp van luchtverkenning.

Voor het volgen van dieren met behulp van satellieten moeten ze worden voorzien van zenders. Deze zenders worden met epoxyhars aan de achterkant van de kop of rug van het dier bevestigd. De mate waarin de zender het natuurlijke gedrag van de dieren beïnvloedt, is een zeer controversieel onderwerp binnen de wetenschappelijke gemeenschap. Enige tijd geleden werden zeehonden gevonden die ernstig vermagerd waren en van zenders waren voorzien. Om te onderzoeken of een verandering in de waterstroom, veroorzaakt door de zender, verantwoordelijk was voor het gewichtsverlies, werd FlowMotion ingeschakeld om de stroming rond een zeehond met en zonder zender te simuleren. Aan de hand van foto's werd de vorm van een grijze zeehond in 3D op een computer gecreëerd. Tijdens het maken van het rekenrooster werd ervoor gezorgd dat de berekening zo nauwkeurig mogelijk was.

De simulaties toonden aan dat de luchtweerstand, die voornamelijk de maximale snelheid en het energieverbruik van het dier beïnvloedt, door de zender met ongeveer 12% wordt verminderd. Het koppel rond de horizontale as verandert echter ook met ongeveer 35%. Bovendien werd waargenomen dat er zich in het kielzog van de zender gebieden met een lage wandschuifspanning op de rug van de zeehond ontwikkelen. In deze gebieden werden bij de sterk vermagerde zeehonden woekeringen aangetroffen.

De relatie tussen de resultaten van de simulaties en de mogelijke daaruit voortvloeiende gedragsveranderingen werd later in het project nader onderzocht.