Dicht bij de wind

Vermindering van overspray tijdens het schilderen (metingen + CFD-berekeningen)

Back

Contact

Home

Dicht bij de wind

Vermindering van overspray tijdens het schilderen (metingen + CFD-berekeningen)

Back

Contact

Home

Dicht bij de wind

Vermindering van overspray tijdens het schilderen (metingen + CFD-berekeningen)

Back

Contact

Home

In 2001 werd een onderzoeksproject gestart om de overspray tijdens schilderwerkzaamheden in een droogdok van een scheepswerf te minimaliseren. De doelstellingen waren duidelijk: een constante schildersnelheid, een betere verfkwaliteit, een lager verfverbruik, betere arbeidsomstandigheden en een lagere milieubelasting door een nauwkeurige verflaagproductie. Aanvankelijk werd deze nieuwe schildertechniek toegepast in een klimaatgecontroleerde omgeving, zoals scheepsbouwhallen.


Deze schildertechniek werd ontwikkeld door een speciaal projectteam bestaande uit medewerkers van diverse straal- en conserveringsbedrijven en het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO. Omdat deze techniek ook bedoeld was voor gebruik in open droogdokken, kreeg FlowMotion de opdracht om eerst onderzoek te doen naar de luchtstroming rond een schip in een droogdok. In een tweede project ontwikkelde FlowMotion de mechanismen en principes van overspray voor diverse maatregelen om deze te minimaliseren. Het minimaliseren van deze overspray buiten een beschermende hal zou niet alleen de milieubelasting, maar ook het verfverbruik en daarmee de kosten drastisch verlagen.


De meest realistische oplossing die werd gekozen, was de ontwikkeling van een windscherm stroomopwaarts van de spuitcabine. Dit was bedoeld om een ​​windstille zone rond het schilderplatform te creëren. Een reeks conceptstudies onderzocht de positie, grootte en vorm van de windscherm. Naast de effectiviteit was de windbelasting een cruciale ontwerpparameter. Deze belasting moest tot een minimum worden beperkt om maximale manoeuvreerbaarheid van het windscherm en maximale veiligheid voor de gebruikers te garanderen.


Ook werden CFD-simulaties (Computationele vloeistofdynamica) gebruikt om de luchtbeweging langs het schip in het dok te analyseren. Deze simulaties onderzochten de luchtbeweging rond het schip en het windscherm onder realistische windomstandigheden. De resultaten toonden aan dat de eis van minimale drift bij minimale windbelasting alleen kon worden bereikt door de afstand tussen het windscherm en de scheepsromp onder een bepaalde limiet te houden en door een specifieke vorm voor het windscherm te ontwerpen.


``De uiteindelijke vorm, volledig computerontwikkeld, werd gebouwd en getest in talrijke tests in de hal met ventilatoren en in het droogdok bij windsnelheden tot 6 Beaufort, en alle verwachtingen werden waargemaakt.

In 2001 werd een onderzoeksproject gestart om de overspray tijdens schilderwerkzaamheden in een droogdok van een scheepswerf te minimaliseren. De doelstellingen waren duidelijk: een constante schildersnelheid, een betere verfkwaliteit, een lager verfverbruik, betere arbeidsomstandigheden en een lagere milieubelasting door een nauwkeurige verflaagproductie. Aanvankelijk werd deze nieuwe schildertechniek toegepast in een klimaatgecontroleerde omgeving, zoals scheepsbouwhallen.


Deze schildertechniek werd ontwikkeld door een speciaal projectteam bestaande uit medewerkers van diverse straal- en conserveringsbedrijven en het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO. Omdat deze techniek ook bedoeld was voor gebruik in open droogdokken, kreeg FlowMotion de opdracht om eerst onderzoek te doen naar de luchtstroming rond een schip in een droogdok. In een tweede project ontwikkelde FlowMotion de mechanismen en principes van overspray voor diverse maatregelen om deze te minimaliseren. Het minimaliseren van deze overspray buiten een beschermende hal zou niet alleen de milieubelasting, maar ook het verfverbruik en daarmee de kosten drastisch verlagen.


De meest realistische oplossing die werd gekozen, was de ontwikkeling van een windscherm stroomopwaarts van de spuitcabine. Dit was bedoeld om een ​​windstille zone rond het schilderplatform te creëren. Een reeks conceptstudies onderzocht de positie, grootte en vorm van de windscherm. Naast de effectiviteit was de windbelasting een cruciale ontwerpparameter. Deze belasting moest tot een minimum worden beperkt om maximale manoeuvreerbaarheid van het windscherm en maximale veiligheid voor de gebruikers te garanderen.


Ook werden CFD-simulaties (Computationele vloeistofdynamica) gebruikt om de luchtbeweging langs het schip in het dok te analyseren. Deze simulaties onderzochten de luchtbeweging rond het schip en het windscherm onder realistische windomstandigheden. De resultaten toonden aan dat de eis van minimale drift bij minimale windbelasting alleen kon worden bereikt door de afstand tussen het windscherm en de scheepsromp onder een bepaalde limiet te houden en door een specifieke vorm voor het windscherm te ontwerpen.


``De uiteindelijke vorm, volledig computerontwikkeld, werd gebouwd en getest in talrijke tests in de hal met ventilatoren en in het droogdok bij windsnelheden tot 6 Beaufort, en alle verwachtingen werden waargemaakt.

In 2001 werd een onderzoeksproject gestart om de overspray tijdens schilderwerkzaamheden in een droogdok van een scheepswerf te minimaliseren. De doelstellingen waren duidelijk: een constante schildersnelheid, een betere verfkwaliteit, een lager verfverbruik, betere arbeidsomstandigheden en een lagere milieubelasting door een nauwkeurige verflaagproductie. Aanvankelijk werd deze nieuwe schildertechniek toegepast in een klimaatgecontroleerde omgeving, zoals scheepsbouwhallen.


Deze schildertechniek werd ontwikkeld door een speciaal projectteam bestaande uit medewerkers van diverse straal- en conserveringsbedrijven en het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO. Omdat deze techniek ook bedoeld was voor gebruik in open droogdokken, kreeg FlowMotion de opdracht om eerst onderzoek te doen naar de luchtstroming rond een schip in een droogdok. In een tweede project ontwikkelde FlowMotion de mechanismen en principes van overspray voor diverse maatregelen om deze te minimaliseren. Het minimaliseren van deze overspray buiten een beschermende hal zou niet alleen de milieubelasting, maar ook het verfverbruik en daarmee de kosten drastisch verlagen.


De meest realistische oplossing die werd gekozen, was de ontwikkeling van een windscherm stroomopwaarts van de spuitcabine. Dit was bedoeld om een ​​windstille zone rond het schilderplatform te creëren. Een reeks conceptstudies onderzocht de positie, grootte en vorm van de windscherm. Naast de effectiviteit was de windbelasting een cruciale ontwerpparameter. Deze belasting moest tot een minimum worden beperkt om maximale manoeuvreerbaarheid van het windscherm en maximale veiligheid voor de gebruikers te garanderen.


Ook werden CFD-simulaties (Computationele vloeistofdynamica) gebruikt om de luchtbeweging langs het schip in het dok te analyseren. Deze simulaties onderzochten de luchtbeweging rond het schip en het windscherm onder realistische windomstandigheden. De resultaten toonden aan dat de eis van minimale drift bij minimale windbelasting alleen kon worden bereikt door de afstand tussen het windscherm en de scheepsromp onder een bepaalde limiet te houden en door een specifieke vorm voor het windscherm te ontwerpen.


``De uiteindelijke vorm, volledig computerontwikkeld, werd gebouwd en getest in talrijke tests in de hal met ventilatoren en in het droogdok bij windsnelheden tot 6 Beaufort, en alle verwachtingen werden waargemaakt.

VNSI
VNSI
VNSI
VNSI
VNSI
VNSI
VNSI
VNSI
VNSI