De afdeling Windenergie van de Faculteit Civiele Techniek aan de Technische Universiteit Delft doet onderzoek naar de ontwikkeling van moderne windturbines. Een van de faciliteiten van de faculteit is een vrije-straalwindtunnel, waarin metingen worden verricht van het stromingsveld rond windturbinerotoren. Hiervoor worden modelrotoren gebruikt, die tevens zijn uitgerust met sensoren voor het meten van mechanische spanningen.

Na vele jaren succesvol onderzoek met de vrije-straalwindtunnel besloot de Technische Universiteit Delft deze te moderniseren en de straaldiameter te vergroten van 2,2 meter naar 3 meter. Omdat de hal waarin de windtunnel zich bevindt niet kon worden vergroot, bestond het risico dat de halwanden een negatieve invloed zouden hebben op de druk- en snelheidsverdeling in de straal en de stromingskwaliteit in het meetgedeelte.

FlowMotion analyseerde de aard en de omvang van deze negatieve invloed op de stroming. De gehele hal, inclusief verschillende windtunnelontwerpen ontwikkeld door de TU Delft, werd gemodelleerd met behulp van een computerprogramma voor computationele vloeistofdynamica (CFD).

Bij een ontwerp met een uitlaatbuis van de windtunnel in het midden van de hal stroomt de lucht terug naar beide zijden van de buis, waardoor aanzienlijke verstoringen in het testgedeelte ontstaan. Deze verstoringen kunnen zelfs met schotten langs de straal en in de hoeken niet significant worden verminderd. Een bijkomend probleem is dat de bedieningseenheid buiten de hal zou moeten worden geplaatst om verdere wervelingen te voorkomen.

Betere resultaten kunnen worden bereikt door de buis naar de wand te verschuiven, waardoor de lucht door een bredere doorsnede terugstroomt. Dit ontwerp biedt tevens ruimte voor de bedieningseenheid in het midden van de hal, naast het testgedeelte.

Op basis van deze resultaten heeft de TU Delft haar nieuwe windtunnel asymmetrisch ontworpen met een brede terugstroomdoorsnede.