In 2001 startte een onderzoeksproject om overspray tijdens schilderwerkzaamheden in een droogdok te verminderen. De doelstellingen waren onder meer een constante schildersnelheid, een betere laagkwaliteit, lager verfverbruik, betere arbeidsomstandigheden en een lagere milieubelasting. De nieuwe schildertechniek werd aanvankelijk toegepast in een geconditioneerde omgeving, zoals een scheepsbouwhal.
De techniek werd ontwikkeld door een projectteam van verschillende straal- en conserveringsbedrijven en TNO. Omdat het systeem ook in open droogdokken moest kunnen worden gebruikt, onderzocht FlowMotion eerst de windstroming rond een schip in het dok. Vervolgens werd onderzocht hoe overspray zich onder invloed van die stroming verspreidt en met welke maatregelen deze verspreiding kon worden beperkt.
Een veelbelovende oplossing was een windscherm aan de bovenwindse zijde van het schilderplatform. Het doel daarvan was de lokale windsnelheid rond het platform te verlagen en zo de verplaatsing van verfdeeltjes door de wind te beperken. In verschillende conceptstudies werden positie, afmetingen en vorm van het windscherm onderzocht. Naast de afschermende werking was ook de windbelasting op het scherm een belangrijke ontwerpparameter.
Met CFD werd de luchtstroming rond het schip en het windscherm onder realistische windcondities berekend. Daarmee kon worden onderzocht hoe de geometrie van het scherm zowel de beschutte zone als de windbelasting beïnvloedde. De resultaten lieten zien dat een geringe verspreiding van overspray bij een beperkte windbelasting alleen kon worden bereikt wanneer de afstand tussen het windscherm en de scheepsromp voldoende klein bleef en het scherm een specifieke vorm kreeg.
Het uiteindelijke, met behulp van de berekeningen ontwikkelde ontwerp werd vervolgens experimenteel getest, zowel in een hal met ventilatoren als in het droogdok bij windsnelheden tot windkracht 6 Beaufort. De praktijktests bevestigden de werking van het concept.
In 2001 startte een onderzoeksproject om overspray tijdens schilderwerkzaamheden in een droogdok te verminderen. De doelstellingen waren onder meer een constante schildersnelheid, een betere laagkwaliteit, lager verfverbruik, betere arbeidsomstandigheden en een lagere milieubelasting. De nieuwe schildertechniek werd aanvankelijk toegepast in een geconditioneerde omgeving, zoals een scheepsbouwhal.
De techniek werd ontwikkeld door een projectteam van verschillende straal- en conserveringsbedrijven en TNO. Omdat het systeem ook in open droogdokken moest kunnen worden gebruikt, onderzocht FlowMotion eerst de windstroming rond een schip in het dok. Vervolgens werd onderzocht hoe overspray zich onder invloed van die stroming verspreidt en met welke maatregelen deze verspreiding kon worden beperkt.
Een veelbelovende oplossing was een windscherm aan de bovenwindse zijde van het schilderplatform. Het doel daarvan was de lokale windsnelheid rond het platform te verlagen en zo de verplaatsing van verfdeeltjes door de wind te beperken. In verschillende conceptstudies werden positie, afmetingen en vorm van het windscherm onderzocht. Naast de afschermende werking was ook de windbelasting op het scherm een belangrijke ontwerpparameter.
Met CFD werd de luchtstroming rond het schip en het windscherm onder realistische windcondities berekend. Daarmee kon worden onderzocht hoe de geometrie van het scherm zowel de beschutte zone als de windbelasting beïnvloedde. De resultaten lieten zien dat een geringe verspreiding van overspray bij een beperkte windbelasting alleen kon worden bereikt wanneer de afstand tussen het windscherm en de scheepsromp voldoende klein bleef en het scherm een specifieke vorm kreeg.
Het uiteindelijke, met behulp van de berekeningen ontwikkelde ontwerp werd vervolgens experimenteel getest, zowel in een hal met ventilatoren als in het droogdok bij windsnelheden tot windkracht 6 Beaufort. De praktijktests bevestigden de werking van het concept.
