Vloerconvectoren worden vaak langs grote glasoppervlakken geplaatst om een ruimte te verwarmen of te koelen zonder omvangrijke zichtbare installaties. Door de compacte afmetingen moet de interne luchtstroming zorgvuldig worden geleid om voldoende warmteoverdracht te realiseren bij een lage geluidsemissie en een comfortabel binnenklimaat.
FlowMotion onderzocht met CFD de stroming door een dergelijk klimaatsysteem en de daaropvolgende luchtverdeling in de ruimte. Een belangrijke numerieke uitdaging was de dwarsstroomventilator. De interactie tussen de roterende schoepen en het stromingsveld is tijdsafhankelijk en werd daarom met een transiënte berekening beschreven.
De tijdschaal van de ventilatorrotatie is veel kleiner dan die van de temperatuurontwikkeling in de ruimte. Om beide processen binnen een praktisch rekenmodel te kunnen combineren, werd gebruikgemaakt van een tweedimensionale benadering die passend was bij de langgerekte geometrie van het systeem.
De berekeningen maakten de volledige stromingsketen zichtbaar: de drukopbouw en volumestroom van de ventilator, de stroming door de warmtewisselaar, de vorming van de uitblaasstraal en uiteindelijk de ontwikkeling van het snelheids- en temperatuurveld in de ruimte.
Op basis van deze resultaten werden optimalisaties aan ventilator, geleideschoepen en interne geometrie geïdentificeerd en vervolgens in het ontwerp verwerkt.
Vloerconvectoren worden vaak langs grote glasoppervlakken geplaatst om een ruimte te verwarmen of te koelen zonder omvangrijke zichtbare installaties. Door de compacte afmetingen moet de interne luchtstroming zorgvuldig worden geleid om voldoende warmteoverdracht te realiseren bij een lage geluidsemissie en een comfortabel binnenklimaat.
FlowMotion onderzocht met CFD de stroming door een dergelijk klimaatsysteem en de daaropvolgende luchtverdeling in de ruimte. Een belangrijke numerieke uitdaging was de dwarsstroomventilator. De interactie tussen de roterende schoepen en het stromingsveld is tijdsafhankelijk en werd daarom met een transiënte berekening beschreven.
De tijdschaal van de ventilatorrotatie is veel kleiner dan die van de temperatuurontwikkeling in de ruimte. Om beide processen binnen een praktisch rekenmodel te kunnen combineren, werd gebruikgemaakt van een tweedimensionale benadering die passend was bij de langgerekte geometrie van het systeem.
De berekeningen maakten de volledige stromingsketen zichtbaar: de drukopbouw en volumestroom van de ventilator, de stroming door de warmtewisselaar, de vorming van de uitblaasstraal en uiteindelijk de ontwikkeling van het snelheids- en temperatuurveld in de ruimte.
Op basis van deze resultaten werden optimalisaties aan ventilator, geleideschoepen en interne geometrie geïdentificeerd en vervolgens in het ontwerp verwerkt.
