
De vliegende Hollander
Ontwikkeling van een hogesnelheidscatamaran (CFD-berekening)
Back
Contact
Home

De vliegende Hollander
Ontwikkeling van een hogesnelheidscatamaran (CFD-berekening)
Back
Contact
Home

De vliegende Hollander
Ontwikkeling van een hogesnelheidscatamaran (CFD-berekening)
Back
Contact
Home
In 1996 was FlowMotion betrokken bij de ontwikkeling van een hogesnelheidscatamaran als een van haar eerste projecten. Het basisidee was als volgt: terwijl een "normale" zeilboot door de wind naar beneden wordt gedrukt vanwege de helling en de resulterende zeilhoek, waardoor de rompweerstand in het water toeneemt, zou een zeilontwerp dat in de tegenovergestelde richting helt, de boot "lichter" moeten laten aanvoelen naarmate de wind toeneemt. Dit nieuwe concept met een hellend, semi-rigide zeil stelde niet alleen de ontwerpers, maar ook de twee zeilers (meervoudig Europees kampioen) voor geheel nieuwe uitdagingen.
Het ontwerpdoel van FlowMotion was het ontwikkelen van een vleugel die niet alleen maximale voortstuwing met minimale weerstand zou leveren, maar ook aerodynamisch stabiel zou zijn tijdens het zeilen. Idealiter loopt de krachtvector die door de vleugel wordt gegenereerd door het zwaartepunt van de catamaran. Het moment dat helling veroorzaakt is in dat geval dus nul. Omdat de windrichting en -snelheid op het water echter zelden constant zijn, verschuift de krachtvector van deze evenwichtspositie. Deze evenwichtspositie is voor de meeste vleugels instabiel. Dit betekent dat als de boot naar één kant helt, het koppel toeneemt en de boot nog sneller helt. De twee zeilers hebben dit gedrag zelf ondervonden tijdens de eerste testvaarten.
De uiteindelijke vleugelvorm elimineerde dit effect grotendeels. Deze vleugeloptimalisatie werd uitgevoerd met behulp van verschillende 2D- en 3D-stromingssimulaties (CFD - Computational Fluid Dynamics). Cruciaal voor het succes van deze ontwikkeling was de overweging van het windprofiel dat op de vleugel inwerkt. Afhankelijk van de koers van de boot en de windsnelheid veranderen de sterkte en richting van de schijnbare wind.
Naast de optimalisatie van de vleugel werd ook het roersysteem geoptimaliseerd voor waterweerstand met behulp van infraroodtechnologie. Door de samenwerking van verschillende technische disciplines, allemaal geworteld in de lucht- en ruimtevaart, werd een hogesnelheidscatamaran gebouwd die de eerste plaats behaalde tijdens Speedweek 1997 in Weymouth.
In 1996 was FlowMotion betrokken bij de ontwikkeling van een hogesnelheidscatamaran als een van haar eerste projecten. Het basisidee was als volgt: terwijl een "normale" zeilboot door de wind naar beneden wordt gedrukt vanwege de helling en de resulterende zeilhoek, waardoor de rompweerstand in het water toeneemt, zou een zeilontwerp dat in de tegenovergestelde richting helt, de boot "lichter" moeten laten aanvoelen naarmate de wind toeneemt. Dit nieuwe concept met een hellend, semi-rigide zeil stelde niet alleen de ontwerpers, maar ook de twee zeilers (meervoudig Europees kampioen) voor geheel nieuwe uitdagingen.
Het ontwerpdoel van FlowMotion was het ontwikkelen van een vleugel die niet alleen maximale voortstuwing met minimale weerstand zou leveren, maar ook aerodynamisch stabiel zou zijn tijdens het zeilen. Idealiter loopt de krachtvector die door de vleugel wordt gegenereerd door het zwaartepunt van de catamaran. Het moment dat helling veroorzaakt is in dat geval dus nul. Omdat de windrichting en -snelheid op het water echter zelden constant zijn, verschuift de krachtvector van deze evenwichtspositie. Deze evenwichtspositie is voor de meeste vleugels instabiel. Dit betekent dat als de boot naar één kant helt, het koppel toeneemt en de boot nog sneller helt. De twee zeilers hebben dit gedrag zelf ondervonden tijdens de eerste testvaarten.
De uiteindelijke vleugelvorm elimineerde dit effect grotendeels. Deze vleugeloptimalisatie werd uitgevoerd met behulp van verschillende 2D- en 3D-stromingssimulaties (CFD - Computational Fluid Dynamics). Cruciaal voor het succes van deze ontwikkeling was de overweging van het windprofiel dat op de vleugel inwerkt. Afhankelijk van de koers van de boot en de windsnelheid veranderen de sterkte en richting van de schijnbare wind.
Naast de optimalisatie van de vleugel werd ook het roersysteem geoptimaliseerd voor waterweerstand met behulp van infraroodtechnologie. Door de samenwerking van verschillende technische disciplines, allemaal geworteld in de lucht- en ruimtevaart, werd een hogesnelheidscatamaran gebouwd die de eerste plaats behaalde tijdens Speedweek 1997 in Weymouth.
In 1996 was FlowMotion betrokken bij de ontwikkeling van een hogesnelheidscatamaran als een van haar eerste projecten. Het basisidee was als volgt: terwijl een "normale" zeilboot door de wind naar beneden wordt gedrukt vanwege de helling en de resulterende zeilhoek, waardoor de rompweerstand in het water toeneemt, zou een zeilontwerp dat in de tegenovergestelde richting helt, de boot "lichter" moeten laten aanvoelen naarmate de wind toeneemt. Dit nieuwe concept met een hellend, semi-rigide zeil stelde niet alleen de ontwerpers, maar ook de twee zeilers (meervoudig Europees kampioen) voor geheel nieuwe uitdagingen.
Het ontwerpdoel van FlowMotion was het ontwikkelen van een vleugel die niet alleen maximale voortstuwing met minimale weerstand zou leveren, maar ook aerodynamisch stabiel zou zijn tijdens het zeilen. Idealiter loopt de krachtvector die door de vleugel wordt gegenereerd door het zwaartepunt van de catamaran. Het moment dat helling veroorzaakt is in dat geval dus nul. Omdat de windrichting en -snelheid op het water echter zelden constant zijn, verschuift de krachtvector van deze evenwichtspositie. Deze evenwichtspositie is voor de meeste vleugels instabiel. Dit betekent dat als de boot naar één kant helt, het koppel toeneemt en de boot nog sneller helt. De twee zeilers hebben dit gedrag zelf ondervonden tijdens de eerste testvaarten.
De uiteindelijke vleugelvorm elimineerde dit effect grotendeels. Deze vleugeloptimalisatie werd uitgevoerd met behulp van verschillende 2D- en 3D-stromingssimulaties (CFD - Computational Fluid Dynamics). Cruciaal voor het succes van deze ontwikkeling was de overweging van het windprofiel dat op de vleugel inwerkt. Afhankelijk van de koers van de boot en de windsnelheid veranderen de sterkte en richting van de schijnbare wind.
Naast de optimalisatie van de vleugel werd ook het roersysteem geoptimaliseerd voor waterweerstand met behulp van infraroodtechnologie. Door de samenwerking van verschillende technische disciplines, allemaal geworteld in de lucht- en ruimtevaart, werd een hogesnelheidscatamaran gebouwd die de eerste plaats behaalde tijdens Speedweek 1997 in Weymouth.








