Luchtschepen hebben de afgelopen jaren een wereldwijde heropleving doorgemaakt. Met een lengte van bijna 300 meter was een laadvermogen van 160 ton gepland. Dit enorme laadvermogen was primair bedoeld voor het transport van grote technische apparatuur zoals turbines en transformatoren, die momenteel alleen over land en zee van de productielocatie naar de gebruiksplaats kunnen worden vervoerd. Omdat deze routes een gemiddelde snelheid van minder dan 10 km/u halen, zou de beoogde kruissnelheid van de CargoLifter van circa 90 km/u een aanzienlijke verkorting van de transporttijd betekenen. Naast dit voordeel biedt een luchtschip nog een cruciaal pluspunt. Het te transporteren object zou op de productielocatie rechtop worden gehesen en opgehangen met behulp van een kraansysteem en verankering, en vervolgens rechtstreeks naar de bestemming worden gevlogen, waardoor de transportafstanden tot een minimum worden beperkt.

De ontwikkeling van zo'n luchtschip roept talloze vragen op in vele technische vakgebieden. Als specialist in aerodynamica kreeg FlowMotion de opdracht om het aerodynamische ontwerp te verzorgen. Enkele van de gestelde vragen waren:

Hoe kan de luchtweerstand, en daarmee het brandstofverbruik, worden geminimaliseerd?

Hoe kan een object van deze omvang worden gestabiliseerd?

Welke vorm moeten de roeren en stuurrotoren hebben?

Wat gebeurt er bij het verlaten van de hangar met een sterke zijwand?

Deze hangar, met een lengte van meer dan 300 meter, een breedte van 200 meter en een hoogte van 100 meter (het Vrijheidsbeeld kan er rechtop in staan), is net zo indrukwekkend als de Cargolifter zelf.

Bij het onderzoek werden windtunnelmetingen en diverse computervloeistofdynamica (CFD)-methoden gebruikt, afhankelijk van de specifieke onderzoeksvragen. De resultaten van de verschillende methoden werden grondig geanalyseerd en vergeleken, waardoor het ontwerp van de CargoLifter continu kon worden verfijnd, rekening houdend met diverse aspecten.